عاشقانه هایم برای تو http://chashmanat.persianblog.ir/ PersianBlog حمــید Tue, 22 May 2012 11:02:31 GMT http://backend.userland.com/rss PersianBlog <p>سلام</p> <p>&nbsp;ای پادشه خوبان</p> <p>ای کعبهءِ دلهای پریشان</p> <p>ای خوب ِ وفادار</p> <p>ای امام&nbsp; ِ آیت</p> <p>ای هشت ولایت!</p> <p>منم افتاده ای در دور ،روبرویم تنهایی!</p> <p>کوله بارم درد و توشه ام حیرانیست!</p> <p>در کبودی زمین جا مانده ام ، خانه ام در یاد و خاطره هایم زرد است!</p> <p>آقا</p> <p>آقا</p> <p><strong>آقا&nbsp; من دلم گرفته است !!</strong></p> <p>از دیروز هر چه که یادم هست همه اش وصف&nbsp; ِ خوبی های ِ توست!</p> <p>پدرم حالش که خوب بود،سرش که گرم&nbsp; ِ گرم بود از تو میگفت که سوخته دلی، عاشقی!!!</p> <p>از تو می گفت از کَرَمَت!</p> <p>یکبار خوب یادم هست وقتی که گریه میکرد دستانش رو به تو بود :تو&nbsp;رفیق&nbsp; ِ لحظه هایی!</p> <p>مادرم آن گل &nbsp;ِ ناز یادش سبز ،</p> <p>پای سجّادهء خدایی رنگش از تو میگفت همیشه، به تو میگفت همیشه!</p> <p>از تو میگفت از نگاه دلنوازت ، از تو که رسول گل و نوری، قاصد ِ خدای آفتاب!</p> <p>دل دردمندم را</p> <p>دستهای دعایم را</p> <p>خیسی ِ چشمهایم را</p> <p>به حَرَمَت برسان، به مشهدت برسان&nbsp;، ترا به عشق سوگند که دعوتم کن!</p> <p>پُرَم&nbsp;</p> <p>&nbsp;لبریزم</p> <p>به لب رسیده جانم</p> <p><strong>بابُ الجواد میخواهم ، دست ِ ترا می خواهم!</strong></p> <p>از دست و پاگیرها، از رنگ صورتک ها</p> <p>از این زمین ِ عبوس</p> <p>از این خاکستری ها</p> <p>رهایم کن</p> <p>جدایم کن</p> <p>راهیم کن تا جریّان</p> <p>تا جریّان</p> <p>جریّان</p> <p>&nbsp;پ ن : ما امروزیا کنج گوشه نشینیهامون به اونی که خیلی احترام براش میذاریم خیلی دوسش داریم خیلی خاطرش واسمون عزیزه میگیم حاجی!&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; پس :</p> <p>حاجی!! آقای خوب ِ من، امام رضای خدا،&nbsp;قربون دل رحیمت برم دریاب!</p> <p>&nbsp;</p> http://chashmanat.persianblog.ir/post/162 حمــید http://chashmanat.persianblog.ir/comments/306853/9485860/ tag:Persianblog.ir,2003:blog-306853.post-9485860 Tue, 22 May 2012 11:02:31 GMT <p>سلام</p> <p>گاهی آسان میشود درد را نوشت،گفت،فریاد زد</p> <p>گاهی آسان میشود حتی گریست</p> <p>گاهی هم مثل حالا گرفتار بغضی معلوم و حالی خراب باید گوشه ای نشست و دل به دل واژه داد.</p> <p>باید بی وزن شد در های و هوی جمله های سرگردان و&nbsp;دست به دامان ِ خدا شد!</p> <p>نه دیگر کاری از دست ِ تو هم بر نمیآید، من و کلافه بودن به هم پیوند خورده ایم انگار!</p> <p>شب ِبرهنه همچو عجوزه ای تن فروش هی پیچ و تاب میدهد اندام کشیده اش را</p> <p>و به کام میخوانَدَم!</p> <p>هی رو بر میگردانم، هی میرانمش امّا خوب میداند که بی تو اینجا عاقبت او حاکم است!</p> <p>&nbsp;گویی تا به کامم نکشد آرام نمیگیرد، تو که نیستی دُور دُور اوست!</p> <p>بهتر آن است که راهم را کج کنم،بهتر آن است به بی خیالی بزنم تمام &nbsp;ِ خیالت را!</p> <p>این چندمین قهوه را هم تلخ ِ تلخ با طعم &nbsp;ِ افسوس سر میکشم،</p> <p>آه چه گَس ِ مشمئزی دارد این تکرار!</p> <p>سرم درد میکند،گویی یکی با تیشه&nbsp;ای در&nbsp;دست&nbsp;نشسته روی کاسهء سرم</p> <p>و نقش درد را با طماءنینه ای خاص حک میکند بی وقفه، بیرحم ،پیوسته!</p> <p>نه من این بیهوده بودن را نمی خواهم ، این تلاش ِ سردرگم ِ از پی ِ هیچ را نمی خواهم!</p> <p>تا به کی هی سیگار پشت سیگار و قهوه های نیمه خورده و تَرَک های به جا مانده از آوار ِ احساس؟!</p> <p>تا به کی همخوابگی با شب به حکم ِ جبر؟!</p> <p>تا به کی لب به لب ِ حسرت ؟!</p> <p>&nbsp;تا به کی تکثیر &nbsp;ِ نطفهءِ اندوه؟!</p> <p>&nbsp;از کدام پنجره، کدام روزن، کدام کهکشان ِ دور قرار است که بیایی؟</p> <p>چرا پس نمی آیی؟!</p> <p>مگر نه اینکه بیت ِ آخر ِ تمام سروده هایم تویی؟!</p> <p>مگر نه اینکه تمام ِ امّن یجیب هایم به نام ِ توست، به یاد توست؟</p> <p>مگر نه اینکه هر شب کنار پنجره جان میدهم به جان ِ تو؟!</p> <p>مگر نه اینکه انگشت نمای این و آنم از غم دوری ِ تو؟!</p> <p>کجاست احسان ِ وعده هایت، طلوع کن دیگر !</p> <p>خسته ام به خودت قسم که خسته ام از هرچه که هست و نیست، از همهءِ بود و نبود!</p> <p>نیستی ببینی شب چه کریه و منحوس هر شب به کامم میکشد</p> <p>نیستی&nbsp;ببینی سجادهءِ خیس اشکهایم را</p> <p>نیستی</p> <p>نه</p> <p>نیستی!!</p> <p>&nbsp;</p> <p>پ ن : همین است دیگر، چه میشود کرد؟! باز هم موءمنم به صبر!</p> <p>&nbsp;</p> http://chashmanat.persianblog.ir/post/157 حمــید http://chashmanat.persianblog.ir/comments/306853/9447124/ tag:Persianblog.ir,2003:blog-306853.post-9447124 Wed, 16 May 2012 05:07:14 GMT <p>سلام</p> <p>دورهءِ بدیست فصل ِ زیستن ِ من،قیصرکُشـــانیست که نگو!</p> <p>این روزها آدمهای شهر من، هم از اسب می اُفتند هم از اصـــل!</p> <p>مردانگی قصّهءِ بیهوده ایست لابلای کاغذپاره های پسرکی ماشین شوی چهارراه!</p> <p>صداقت گم شده رفته تا نمی دانم کجا!</p> <p>هر کسی ساز &nbsp;ِ خودش را کوک میکند بی خیال بنی آدم اعضای ِ یکدیگرند!</p> <p>راست میگفت او که میگریست و میرفت تا گریــــز:</p> <p>&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;(چه زجری می کشد او که انسان است و از احساس سرشــــار)!</p> <p>شیطان آشکارا جولان میدهـــد ، کجاست صاعقه ی عذاب پس؟!</p> <p>بیا از این شهر برویم عشـــــق ِ آسمانی ِ من ،هیچ کجای این گرد ِ مکرّر ،امن نیست!</p> <p>&nbsp;</p> <p>پ ن : بُکُشی یا نکُشی میکُشنت، اینجا بازارچه آق منگلی هاست!</p> <p>&nbsp;</p> http://chashmanat.persianblog.ir/post/155 حمــید http://chashmanat.persianblog.ir/comments/306853/9387689/ tag:Persianblog.ir,2003:blog-306853.post-9387689 Sat, 05 May 2012 11:23:00 GMT <p>سلام</p> <p>ای تنم به عشق &nbsp;ِتو آراسته</p> <p>ای دلم&nbsp;به داغ &nbsp;ِ تو نشسته</p> <p>ای خوب ای صمیمی ای یگانه یاور ( ای همیشه موءمن ِ بامرام)</p> <p>منم که در هوای تو معلّقم</p> <p>منم که در خیال ِ تو غوطه ورم</p> <p>ای&nbsp;که غمم&nbsp;ز دوریَت &nbsp;پایدار &nbsp;</p> <p>ای که تمام &nbsp;ِ هستیم شده به تو گرفتار</p> <p>منم که در حوالی ات مسافرم</p> <p>&nbsp;منم که سوی ِ انتهایم&nbsp;فقط به تو رسیدن است!</p> <p>این شهر این خیابان این کوچه های پر از دلتنگی بی تو غریبند ،غریب !</p> <p>دست بگیر و برهانم از این برهوت ِ تکرار</p> <p>پر &nbsp;ِ پروازم باش&nbsp;تا دشتهای سرسبز &nbsp;ِ نزدیکت!</p> <p>اینجا بدون ِ تو بیابانیست پر از هرز علف های بدقواره بد شکل،هرجایی!!</p> <p>اینجا بدون ِ تو به هر طرف که میچرخم حیرانیست،ویرانیست،تباهیست!</p> <p>اینجا بدون ِ تو نه باران میبارد و نه حتی کورسوی امیدی که شایددل آسمان به رحم آید روزی!</p> <p>اینجا&nbsp;بدون ِ تو هوا کم است برای استنشاق ، بازدم هایم تلخ پس میزنند!</p> <p>اینجا در خلاءِ نبودنت همسایهء بغض و آه های ماءیوس شده ام</p> <p><strong>اینجا بدون تو یعنی سکوتی که میشکند از درد امّا توان ِ فریاد کو؟!</strong></p> <p>اینجا همه چیز همه جا همه وقت بوی بی تو بودن دارد!</p> <p>گس ِ مسموم &nbsp;ِحسرت همه جا گل داده، شهر زرد ِ زرد است بی تو!</p> <p>اینجا بدون تو حال ِ من هیچ خوب نیست ، کلافهءِ زندگی ام!</p> <p>&nbsp;</p> <p>پ ن : دلم گرفته آسمون، قدِّ یه ریزه گریه میشه بارون بباری؟!</p> <p>&nbsp;</p> http://chashmanat.persianblog.ir/post/154 حمــید http://chashmanat.persianblog.ir/comments/306853/9371616/ tag:Persianblog.ir,2003:blog-306853.post-9371616 Wed, 02 May 2012 11:34:31 GMT <p>سلام</p> <p>من در این کوچهءِ غربت،</p> <p>پشت فَلس ِ اطلسی های کبود،</p> <p>لابلای غم چشمان ِاقاقی،</p> <p>بین این خطوط ِ مبهم</p> <p><strong>گم و گیج ِ ردّپایی از توءام!</strong></p> <p>من در این غروب ِ دلگیر،</p> <p>من در این لحظهءِ دلتنگ،</p> <p>من در این آه ِ جگر سوز،</p> <p>من در این بود و نبود ها،</p> <p>من&nbsp;در این قصّهءِ پر غصّهءِ بودن،</p> <p>من در این حیرانی</p> <p><strong>همه وقت همه جا بهانه ات میگیرم، از تو نشان می جویم !</strong></p> <p>من در این پرچین ِتنها،</p> <p>من در این گوشهءِ ناجور &nbsp;ِ زمان،</p> <p>من در این همهمهءِ گنگ،</p> <p>من در این آزردگیها</p> <p>من در این حال ِ خراب</p> <p>من در این تنهانشستن های پی در پی</p> <p>من در این افسوس ها،آرزوهای کبود</p> <p>من در این تداوم &nbsp;ِ آه</p> <p><strong>تنها به تو فکر میکنم&nbsp;و از تو حرف میزنم!!</strong></p> <p>به تو که سخاوت ِ مسلّمی می نازم</p> <p>عاشقانه می سپارم باورم را به تو و هوای تو</p> <p>به اسم نازت قسم تو جان ِ جمله هایی،دلیل ِ هر ترانه،عروس ِ واژه هایی!</p> <p>&nbsp;قافیه های شعرم همه به وزن ِ توءاند، همه به نام توءاند</p> <p>وقت ِ خوب ِ از تو نوشتن چه بخواهم چه نخواهم هوای ِ&nbsp;واژه ها&nbsp;بارانیست</p> <p><strong>قطره قطره خط به خط واژه به واژه،عشـــق &nbsp;ِ ناب نذر &nbsp;ِ خیالت میکنم!</strong></p> <p>من در این دنیای ِ سرد،</p> <p>&nbsp;من در این بیغولهءِ تکرار &nbsp;ِدرد،</p> <p>من در این بن بست ها،</p> <p>من در این آشفتگیها</p> <p>من در این هیهات ها که کو کجاست دستی از سر یاری؟!</p> <p>گوشه چشمی نگاه ِ مهر قیمتش چند؟!</p> <p>اصلاً آیا هست؟!مدتهاست کیمیاست!!</p> <p>من در این گلایه ها</p> <p>من در این ای کاش های نیمه مُرده میان ِنطفه های کال ِ امّید</p> <p>من در این هو هوی اضطراب و التهاب</p> <p>من در این کویر &nbsp;ِ خشک ِ عاطفه بین &nbsp;ِ فوج فوج&nbsp;نقاب ِ دست و پاگیر</p> <p><strong>با دل ِ زخمدارم،با حال و روز &nbsp;ِزارم،بازردی ِ نگاهم،با فقر&nbsp; ِدستهایم،موءمن ِ کوی توءام!!</strong>&nbsp;</p> <p>آهای خاتون ِ خانهءِ عشق ،دلم خیلی گرفته هوای گریه دارم!</p> <p>دلم&nbsp; کاسهءِخون و&nbsp;وضوی اشک دارم!</p> <p>تاول زده پاهای انتظارم&nbsp; وَز درد ِ بی تو بودن جانم عذاب میکشد&nbsp;</p> <p><span style="font-size: small;">سجّادهءِ دلم را رو به تو پهن میکنم&nbsp;&nbsp;آهای قبلهءِ موعود! </span></p> <p>ببین این منم&nbsp;ایستاده به نمازت</p> <p>همان که غرورم شهرتم بود&nbsp;</p> <p>یادت&nbsp;که هست ؟!</p> <p>با اوّلین نگاهت با تیر&nbsp; ِ چشمهایت همهءِ آن غرور رفت</p> <p>من از&nbsp;تنم پر کشید مَنیَّتَم به باد رفت!</p> <p>از همان&nbsp;روزها آینه هم دیگر مرا نشانم نداد،مردی که در آینه بود غریبه شد برایم!</p> <p>دیگر خودم نبودم وقتی دچارت شدم،</p> <p><strong>کمرنگ شد برایم هر چه که بود جز تو!</strong></p> <p>جز تو نه&nbsp;مونسی هست نه باصفا همدمی،</p> <p>نه دست ِ صادقی هست نه دلی آشنای درد!</p> <p>جز تو نه غمخواری هست نه برای شانه هایم&nbsp;پناهِ امن کسی&nbsp;هنگامهء های های!</p> <p>جز تو ویرانگیهاست حوالی ِ بودنم،جانم به لب میرسد از این بیهودگیها!</p> <p>جز تو هرآنچه که&nbsp;هست با حال ِ من غریبه است،فقط تو میتوانی&nbsp;رفیق &nbsp;ِدرد باشی!</p> <p><strong>جز تو&nbsp;نه مرهمی هست به زخم &nbsp;ِکهنهءِ دل&nbsp;و نه دیگر&nbsp;محرمی&nbsp;به راز &nbsp;ِ دردِدلها!</strong></p> <p>دقیقه های بی تو خورهء ِ جان میشود،به چاه ِ هرز می رود!</p> <p>&nbsp;غم &nbsp;ِنبودن &nbsp;ِتو پیچک درد میشود می بَرَدَم تا جنون</p> <p>وای&nbsp;روزی اگر&nbsp;که تو نباشی فلسفهءِ زندگی به&nbsp;سمت ِ&nbsp;پوچ&nbsp;میرود،</p> <p>هیچ حاکمم&nbsp;&nbsp;میشود به تازیانه تا&nbsp;فَعلِگی هامی رود، تا بردگی ها&nbsp;میکِشَد!</p> <p>&nbsp;فردا&nbsp;هرگز نمیآید&nbsp;،پشت جبر &nbsp;ِ تکرار جان میدهد هر بار !</p> <p><strong>بی تو حیات به مَمات میرسد و هستی به نیستی!</strong></p> <p>منم و همین زمزمه های از تو گفتن</p> <p>منم و همین درددل های شبانه</p> <p>منم و همین دوسه خط ِ خیس که با تو شروع میشوند و با تو به پایان میرسند!</p> <p>منم و کرور کرور حرف های ناگفته از روزهایی که دور از تو گذشته و میگذرد.</p> <p>منم و دلتنگی و دلتنگی...</p> <p>همه آرزویم در دل ِ این شب ِ کبود بین این خطوط ِ&nbsp;گیج&nbsp;و مبهم این است که</p> <p>روزی عاقبت&nbsp;دست در دست ِ تو در ساحل &nbsp;ِ آسودگی!</p> <p>&nbsp;</p> <p>پ ن : و دل من به نگاهی از دور طفلکی میسازد!</p> <p>لازم نوشت:به هر ســـاز &nbsp;ِ تو رقصیـــدم، نرقصیدم؟! (کجایی پس؟)</p> <p>&nbsp;</p> http://chashmanat.persianblog.ir/post/153 حمــید http://chashmanat.persianblog.ir/comments/306853/9334484/ tag:Persianblog.ir,2003:blog-306853.post-9334484 Wed, 25 Apr 2012 15:31:44 GMT <p>!</p> <p>از یکی&nbsp;گمشده تا دل ِ قلّه های ِ&nbsp;درد، به تو ای درمان ِ درد!</p> <p>از یکی قطرهءِ کمرنگ حیات،به تو ای صاحب ِ آب،به تو ای خود ِ حیات!</p> <p>از یکی نشسته در خاک ِ پریشانی ها،به تو ای بالانشین ،ایستاده،قد بلند تا همهءِ آبادی!!</p> <p>از یکی&nbsp;گرفتار و غمین در دل ِ تاریکی،به تو ای والای ِ نور،ای قبلهءِ&nbsp; همه پنجره ها!</p> <p>سلام خدا!</p> <p>این منم افتاده در گودال ِ شب&nbsp;&nbsp;زیر تازیانهءِ بیرحـــــم &nbsp;ِ تقدیر&nbsp;!</p> <p>این منم حیران میان ِ جهانی واژهء عصیان،خراباتی و مست میان ِ ضجـــّهءِ عریــان!</p> <p>این منم چلّه نشین ِ انتظار ، آه از غم &nbsp;ِ این انتظار&nbsp; وای از غم &nbsp;ِ این انتظار!</p> <p>هی صدایت می زنم هی نام &nbsp;ِ ترا داد می زنم هی ترا ترا&nbsp;فریاد زده بر سر و رویم میزنم!</p> <p>نمیبینی؟!( میبینی و رو بر میگردانی؟!)</p> <p>کجای قصّهءِ پر درد ِ شب دستم ز دامانت جدا ماند؟!</p> <p>&nbsp;کجای روزگار تنها شدم؛گم شدم در های و هوی امتداد؟!</p> <p>امشب از درد ِ زمینی بودنم جانم به تنگ آمده است لطف ترا میطلبم!</p> <p>&nbsp;یکدم به حال ِ زار &nbsp;ِ من بنگر ببین چگونه از آسودگی جا مانده ام!</p> <p>من جز در &nbsp;ِ خانهءِ تو غریبه با آدم و عالم شده ام،تنها به خود وامانده&nbsp;و رسوای دنیا شده ام!</p> <p>نه پای رفتن دارم و نه شوق ماندن ،جدایم کن از این تکرار&nbsp; ِ بیرحم ،من زمین را دوست نمیدارم!</p> <p>...</p> <p>..</p> <p>پ ن :دست من نیست حال ِ دلم خوش نیست،دلتنگ و سردرگم&nbsp;،حیران و هراسانم!</p> <p>&nbsp;</p> http://chashmanat.persianblog.ir/post/152 حمــید http://chashmanat.persianblog.ir/comments/306853/9303522/ tag:Persianblog.ir,2003:blog-306853.post-9303522 Fri, 20 Apr 2012 07:00:25 GMT <p>سلام</p> <p>شب اینجاست همین حوالی&nbsp; ِگنگ</p> <p>همین بن بست ِ متروک</p> <p>همین نزدیکی ِ اشک</p> <p>همین گوشهءِ غربت!</p> <p>غم اینجاست همین زمان ِ ناجور</p> <p>همین لحظهءِ دلتنگــــ</p> <p>همین کبودی ِ آه</p> <p>همین سنگینی&nbsp; ِ بغض!</p> <p>باد در هوا پیچیده با خودش گلاویز است ، هو میکشد در شب ،هوا هوای ویرانیست!</p> <p>کنج ِ همین کبودی ها در عمیق ترین نقطهءِ آه،</p> <p>یکی&nbsp;به تاریکی زل زده&nbsp;نقش ِدو چشم میکِشَد انگار به بوم &nbsp;ِ خیال!</p> <p>همین دو چشم &nbsp;ِ زیبا رفیق ِ این لحظه هاست،مَحرم &nbsp;ِ این گریه هاست!</p> <p>سرم به زانوی ِ غم خیره به طرح ِ خیال گم میشوم تا خودت،همسایه با حضورت!</p> <p>وقتی به تو میرسم به تو و نزدیکی ات،شب میرود به کنار و رنگ ِ غم می پَرَد!</p> <p>تنها ترا میبینم و از تو حرف میزنم!</p> <p>انگار که درجهانم جز تو دیگر چیزی نیست،تویی همه جهانم!</p> <p>وقتی سوار بر خیالت همسایه ات میشوم&nbsp;گویی تمام میشود هر آنچه ناتمام است ،</p> <p>و از تو شکل میگیرد هر آنچه که در راه است!</p> <p>نمی دانی که تیر &nbsp;ِ ناز ِ چشمت با دل ِ من چه ها کرد،کاش توان ِ توصیف بود !</p> <p>وقتی خیالت اینجاست هوا زمین زمان همه چیز عجیب خوب است،</p> <p>جادوی تو خوب بلد است کارش را!</p> <p>و من همین حوالی&nbsp; ِ تو همآغوش ِ خیالت به خواب ِ عشق میروم ،</p> <p>ترا به خدا سوگند</p> <p>ترا به جان ِ عاشق</p> <p>ترا به اطلسی ها</p> <p>ترا به واژه هایم</p> <p>ترا به اشکهایم</p> <p>ترا به نور سوگند</p> <p>بگذار تا ابدیّت تا صور اصرافیل&nbsp;دلداده ات&nbsp;بمانم ،همسایه ات بمانم!</p> <p>&nbsp;</p> <p>پ ن:اگه رو حصیر بشینم اگه هیچ نداشته باشم با تو من مالک دنیام با تو در نهایتم من!</p> <p>&nbsp;</p> http://chashmanat.persianblog.ir/post/149 حمــید http://chashmanat.persianblog.ir/comments/306853/9279489/ tag:Persianblog.ir,2003:blog-306853.post-9279489 Sun, 15 Apr 2012 21:09:13 GMT <p>سلام</p> <p>وقتی&nbsp;ملودی ِ&nbsp;غم نُت به نُت،تمام نگفته هایش را بر پیکر&nbsp; ِ&nbsp;درماندهءِ من ِدلتنگ می کوبد؛</p> <p>وقتی عبور گیج زمان محکوم به تعلیق میشود در سراپردهءِ اندوه؛</p> <p>وقتی&nbsp;دل ِ بیچارهءِ عاشقم،زمزمه اش&nbsp;رو به حُزن ِ&nbsp;دلتنگی می رود؛</p> <p>وقتی من و همهء حوالی ام غرق در تنهایی میشویم؛</p> <p>وقتی سکوت با همهءِ حجم&nbsp; ِ غم آلودش&nbsp;سنگینی میکند&nbsp;به زوایای ِ این تنهایی؛</p> <p>وقتی تو باید باشی کنار &nbsp;ِ این همهمه های مضطرب&nbsp;امّا نیستی؛</p> <p>وقتی من و جای خالیت گره میخوریم به درد؛</p> <p>وقتی همهءِ&nbsp;وجودم آمادهءِ گریستن&nbsp;است و چشمانم زمزم&nbsp; ِهای های؛&nbsp;</p> <p><span style="font-size: medium;">تو بگو من ننویسم چه کنم عزیز &nbsp;ِ&nbsp;واژه های من؟!</span></p> <p><span style="font-size: small;">تمام &nbsp;ِ امیدم وقت ِ این اندوه ِ نابهنگام،واژه هایی هستندکه کنار هم ردیف میشوندتا</span></p> <p><span style="font-size: small;">من و همهءِ&nbsp;این تنهایی را&nbsp;به تو برسانند!</span></p> <p>آخر می دانی؟!</p> <p>همهءِ واژه های من به تو ختم میشوند،</p> <p>همهء واژه های من&nbsp;بوی تو را می دهند،</p> <p>همهء واژه های من&nbsp;متبرِّکَند به دم &nbsp;ِ اهورایی ِ تو!</p> <p>&nbsp;با نام &nbsp;ِتو جان میگیرند انگار بر سینهءِ کاغدپاره های&nbsp;ِدردهای ِدلم!</p> <p>همهءِ واژه های من از تو&nbsp;نشانه دارند،منقوش به نام &nbsp;ِ تواَند!</p> <p>حالا تو بگو وقتی که همهءِ حوالی ام لبریز&nbsp;میشود از درد ِ نبودن ِ تو،از زجر نبودن ِ تو؛</p> <p>&nbsp;جز گم شدن در حریم &nbsp;ِ واژه ها آیا&nbsp;کاری&nbsp;میتوانم کرد؟!</p> <p>&nbsp;وقتی زمین و زمان دست به دست ِ هم میدهند برای شکستنم،برای خرد کردنم،</p> <p>برای ِ من ِ بیچاره چاره ای جز از تو نوشتن هست؟! به خدا نه!&nbsp;</p> <p>جز&nbsp;از تو&nbsp;و به&nbsp;یاد ِ تو واژه به هم گره زدن،چه میتوانم بکنم&nbsp;برای رها شدن از دیو &nbsp;ِسنگی ِ&nbsp;شب؟!</p> <p>جز تو و حریم &nbsp;ِ آسمانی&nbsp; ِتو،دستان ِ تنهای ِ من اینجا به چیزی بند نیست!</p> <p>برای در امان ماندن از هجمهءِ سنگین ِاندوه،تنها به تو باید فکر کرد،از تو باید گفت،از تو باید نوشت!</p> <p>گریز از این اوهام&nbsp; ِشبانه،این خلاءِ هزارتو،این درد ِ ملتهب ِ سرد،جز با از تو نوشتن ممکن نیست!</p> <p>بگذار بگویم وصف حالم را وقتی از تو قلم میزنم:</p> <p>از تو&nbsp;که مینویسم آرام می شوم و زمان را از یاد میبرم !</p> <p>دلم را رها میکنم در هوایی که عطر خواستنی ِ تو در آن جاریست و</p> <p>غرق میشوم در دنیایی که خیالت استادانه&nbsp;نقاشی میکند بر پیرامون ِ باورم!</p> <p>انگار گوشه ای از هزارباغ ِ بهشت به تماشای پُرتره ای زیبا&nbsp;نشسته ام که</p> <p>&nbsp;جادوی دست تو خلقش میکند!!</p> <p>از تو که می نویسم آرام آرام حــُرم&nbsp; ِداغ &nbsp;ِحضورت بر من و همهءدنیای ِ آبی ِخیالم جاری میشود!</p> <p>و من مستانه عشقبازی میکنم با واژه ها،چشم ِ تو اشاره میکند و من بر میچینمشان!</p> <p>&nbsp;جمله میسازم بی وزن امّا ازدور پیداست که با تو به وزن میرسند تمام &nbsp;ِجمله هایم!</p> <p>&nbsp;از تو که می نویسم گویی تمام سازهای دنیا شاد ِشاد مینوازند!</p> <p>گویی هیچ کس هیچ کجا غمگین نیست،هیچ کس هیچ کجا به تنهایی گرفتار نیست!</p> <p>از تو که مینویسم درد از جانم میرود،سبک میشود سرم که پیش از تو نوشتن، دیوانه از درد بود!</p> <p>از تو که می نویسم&nbsp;یادم میرود&nbsp;سال و روز ِموجود،پر میکشم تا دیروز،میدوم تا کودکی!</p> <p>تا آن زمان که اَمن بود شب و هرچه در آن بود&nbsp;وقت ِ خوب ِ لالایی باصدای&nbsp;ناز &nbsp;ِمادر!</p> <p>یادش به خیر&nbsp;.....</p> <p>در قصّه های مادر لیلی برای مجنون محال نبود هرگز!</p> <p>شیرین&nbsp;برای&nbsp;فرهاد رویاء نبود هرگز!</p> <p>&nbsp;به هم میرسیدند همیشه دل و دلدار&nbsp;&nbsp;ِ&nbsp;قصّه!</p> <p>&nbsp;مهر ِ مادرانه اش همیشه راوی ِ پیوند بود!</p> <p>(آه&nbsp;وای بر من،مادر و حرفهایش،مادر و خوبی هایش،مهمان ِ امشب ِتنهایی ِبارانی ام شده اند!)</p> <p>انگار تمام ِ آن روزها پیش ِ روی چشمانم زنده شده و همچو یک فیلم &nbsp;ِسیاه و سفید به تماشا می خوانَدَم!</p> <p>یادش بخیر روحش شاد&nbsp;مادر همیشه میگفت:عـــشق مهربان است و&nbsp;سخاوت دارد!</p> <p>جدایی پایان ِ کار&nbsp;نیست،<span style="font-size: medium;">قاموس ِ عشق را که فراق و هجر &nbsp;ِیار نیست!</span></p> <p>عشق اگر که عشق باشد وصال&nbsp;هرگز محال نیست!</p> <p>فقط باید دعا کرد،دستها را رو به آسمان بلند کرد و یکی را هی صدا زد!(یکی که جانم فدای نامش)</p> <p>دعا که از دل باشدبه آسمان می رسد،به خانهءِ کسی که جایی همان بالاها در دل ِ آسمان است!</p> <p>او که در آسمانهاست&nbsp;آنقدر مهربان است که همیشه آماده است برای از ما دعا&nbsp;شنیدن!</p> <p>او که در آسمان هاست همان&nbsp;خدای خوبی است که جهان و هرچه که در جهان است</p> <p>تحت ِ&nbsp;ارادهء اوست،او خالق همهءِ&nbsp;بهانه های&nbsp;دنیاست!</p> <p>او جهان و جهانیان را در هفت روز&nbsp;و شب بنا کرد و&nbsp;در هفتمین روز نوبت خلق ِ عشق شد!</p> <p>همانروزی که خدا فهمید شاهکار ِ آفرینش بدون ِ عشق بی معناست!</p> <p>عشق باید میبود تا خورشید را بهانه میشد برای از پی شب در آمدن و نور به هستی تابیدن!</p> <p>عشق باید میبود تا بهار پشت ِ زمستان گم نشود، بیاید از راه ِ دراز مهمان ِ دنیا بشود!</p> <p>عشق باید میبود تا که باران نطفهء کال ِ برخورد ِ دو ابر&nbsp; ِ سرگردان&nbsp;نباشد فقط،</p> <p>باران بهانه میخواست چه بهانه ای زیباتر از عشــق؟!</p> <p>پس عشق را آفرید تا تعادل ِ حیات بر هم نخورد،تا همیشه چیزی یا حسّی باشد برای پیوند!</p> <p>&nbsp;و آنقدر این عشق، زیبا به حیات وزن داد&nbsp;که ناخودآگاه قطره ای اشک از چشم&nbsp;&nbsp;ِ&nbsp;پاک ِ خدا</p> <p>&nbsp;به&nbsp;قامت ِ&nbsp;ِعشق غلطید و با این اشک از آنچه زیبا به نظر می آمد زیباتر شد!</p> <p>و از آن روز عشق و اشک همسایه شدند و&nbsp;پیوندخوردند به هم جاودانه تا همیشه!</p> <p>از همین است که عاشقانه ها همیشه خیس و بارانی اند!</p> <p>&nbsp;از همین است که عاشقان با گریه دست به آسمانند همیشه!</p> <p>او که آن بالاها در دل ِ آسمان است ار حال ِ دلهای ما بهتر از ما آگاهست!</p> <p>بهتر&nbsp;از ما&nbsp;میبیند،از ما شنواتر، او داناتر از درک ِ ماست!</p> <p>او میداند صلاح ِ کار مارا،نیّت و&nbsp;قصد ِ مارا،راز و نیاز ِ مارا ،او خیلی خوب می فهمد!</p> <p>او چارهءِ بیچاره هاست!</p> <p>او میداندحرفهای پنهان و نگفته های دل را!</p> <p>اگر که خالصانه با دل ِ پاک و آبی از او&nbsp;مَدَد بخواهیم ،محال است که نشتابد به یاری ،</p> <p>عاشقانه میآید درست زمان&nbsp; ِ&nbsp;باید،دست ِ دل را میگیرد تا آسمان میبرد!</p> <p>تا&nbsp;خود ِ آرزوها،تا همهءِ رویاها!</p> <p>تا تمام &nbsp;ِ آنچه که ما کنار ِ پنجره ها وقتی باران میبارید از آسمان میخواستیم!</p> <p>او آنقدر مهربان است که راضی به اشک ِ آشکار ِما نیست،</p> <p>دل ِ ما که میگیرد از آسمان میخواهد که آنقدر ببارد تا اشکمان گم شود در های های ِ باران!</p> <p>او&nbsp;خیلی خوب میداندکه اشکِ از سر &nbsp;ِ دل به این سادگیها شکل نمیبندد گوشهءِ چشم ِ&nbsp;تنها!!</p> <p><span style="font-size: small;">(هزار تَرَک باید چینی ِدل بردارد تا که قطره اشکی شفّاف&nbsp;گوشهء چشم&nbsp;نشیند!)</span></p> <p>دلش به رحم میآید وقتی هوا بارانیست!</p> <p>&nbsp;باران که میبارد دل ِ او هم گرفته،خوب میفهمد حال دلهای گرفته را&nbsp;نشسته درکُنج ِسکوت!</p> <p>پایان ِ ماجرا را جز او&nbsp;کسی نه خوانده و نه جایی دیده است،</p> <p>اوست که مینویسد ادامهءِ حیات را به روی لوح ِ تقدیر ِ ما!</p> <p>اینها را مادرم برایم میگفت آن روزهای زیبا!(یادش به خیر چه آرام&nbsp;رد میشدند لحظه ها!)</p> <p>یادش بخیر آرامشی خاص داشت&nbsp; زندگی آنروزها ،آن شبها وقتی مادر&nbsp;قصّه میگفت!</p> <p>و خدا میداند امشب چقدر برای آرامش ِ آن روزها و آن شبهای جامانده در دیروز،</p> <p>کنار&nbsp; ِ صبوری های مادر دلتنگ و بیقرارم!</p> <p>دلم زار میزند چارقد سفیدش را وقتی پناه ِ گریستنم میشد!</p> <p>کجایی مادر ِخوبم &nbsp;که ببینی تمام صورتم را اشک پوشانده؟!(اشک نبودن ِ تو!)</p> <p>میبینی عزیز ِ واژه هایم؟!</p> <p>میبینی خاتون ِ خواب هایم؟!</p> <p>میبینی در این شبانهء خیس با تو و خیال ِ&nbsp;آبی ِتو&nbsp;تا کجاها آمدم؟!</p> <p>میبینی با تو و همقدمت در خیال، تا راز &nbsp;ِ آسمان&nbsp;و خدای آسمانها قد میکشم کنار ِ&nbsp;واژه هایم؟!&nbsp;</p> <p>ببین&nbsp; با تو تا مرز صدا کردن ِ خدای خوب آمدم !</p> <p>تا خاطره هایی رفتم که تنها تو محرمی به قداستشان،تنها با تو صندوقچهءِ اسرار ِ دلم را باز میکنم!</p> <p>محال&nbsp;است جز با خیال ِ آسمانی تو از روزهایی بگویم و&nbsp;بگریم که</p> <p>حسرتشان تا ابد بر پوستهءِ زخمی ِدلم باقیست!</p> <p>محال است تو نباشی و من جرءات ِ پرسه زدن در بهانهء هایی را داشته باشم که</p> <p>نمیدانم کجا&nbsp;و کی لابلای ِ بازی ِ روزگار گمشان کردم!</p> <p>محال است بی تو از زهر &nbsp;ِ شب به سلامت گذشتن!!</p> <p>محال است بی تو از افیون ِ تنهایی جان ِ سالم به در بردن!</p> <p>محال است بی تو ادامه دادن در روزگاری که&nbsp;از آنچه چشمهایم میبینند بیزارم!</p> <p>محال است&nbsp;رسیدن به فردایی که&nbsp; فقیر باشد از نشانه های تو!</p> <p>تو میدانی و &nbsp;خدا که غریبم اینجا بدون ِ تو ،از هیچ هم بی نشان ترم اینجا بدون ِ تو!</p> <p>گهگاه به شعر &nbsp;ِ من بیا و به یادم آور که زندگی جاریست ،</p> <p>به یادم آور که خدایی هست پاک و نجیب که دوست دارد صدایش بزنم!</p> <p>به یادم آور که از این کبودی ِ زمین تا آبی ِ آسمان فاصله ای نیست اگر دل به دل ِ او بدهم!</p> <p>به یادم آور که اگر تنهاترین هم که باشم با تو و خدای خوب ِ تو خوشبخت ترین مرد ِ زمینم!</p> <p>به یادم آور وقتی همه رو بر میگردانند از من و دستهای نیازم اوست که آغوش میگشاید</p> <p>&nbsp;برای به فریادم رسیدن، برای دستانم گرفتن ،برای حاجتم دادن!</p> <p>گهگاه به شعر ِ من بیا و مرا ببر تا گم شدن از وابستگی های زمین،از صورتکها،آدمکها!</p> <p>بیا و رهایم کن از قوانین ِمصنوعی زمین،از جاذبه از دافعه ازاین همه&nbsp;مکرّر &nbsp;ِ ایستا جدایم کن!</p> <p>بیا و به من فرصت بده فارغ از همهءِ بود و نبود های زمین یک دل ِ&nbsp;سیر گریه کنم!</p> <p>با اشکهایم&nbsp; به وساطت ِ تو&nbsp; رو به خدای آسمان دعا دعا دعا کنم !</p> <p>آهای خدای مهربانم</p> <p>اوّل&nbsp;و آخر تویی ،باقی و کافی تویی!</p> <p>تنها تو میتوانی چارهءِ درد باشی ،محرم &nbsp;ِ&nbsp;راز باشی ،مرهم &nbsp;ِ درد باشی!</p> <p>تنها تو دستگیری میان ِاینهمه نقاب ِ دست و پاگیر !</p> <p>امشب اعماق ِ جانم به التماس آمده تا که نگاهم کنی !</p> <p>ترا به عشـــق سوگند مرا از این همه&nbsp;درد ،</p> <p>از این برهنه شب ِ دلتنگ،</p> <p>از این کابوس ِ تکرار</p> <p>از&nbsp;قفس سرد ِ تن</p> <p>از آدمکها ، صورتک ها ، از همه دستان ِ ظاهراً همراه</p> <p>نجاتم ده ، رهایم کن !</p> <p>به من فرصت بده به تو نزدیکتر باشم که هر چه بلا کشیدم از دور از تو بودنم بود!</p> <p>به من فرصت بده تا همانی باشم که باید نه این شکسته تن ِ دلســـرد!</p> <p>به من لیاقت بده باز هم بنویسم ، تو بیش از اینها لایق ِ ستایشی!</p> <p>من&nbsp;ایمان دارم هر آنچه که محال به چشم میآید در اعجاز ِ دستان ِ تو شکل &nbsp;ِممکن میشود!</p> <p>محال های زندگیم را میدانی ، ترا به نور سوگند به&nbsp;امکانشان برسان،تنها تویی که میتوانی!</p> <p>با تو غمی ندارم ، چیزی که کم ندارم ،</p> <p>&nbsp;دنیا به کام &nbsp;ِ من است اگر که تو بخواهی حوالی ات بخوانم!</p> <p>آهای خدای خوبم</p> <p>ترا به این واژه ها ،</p> <p>ترا به&nbsp;چشم&nbsp; ِ خیسم ،</p> <p>ترا به عشق سوگند</p> <p>همیشه مرا دریاب !</p> <p>&nbsp;نشود که چشمهای نافذت را به دردهایم&nbsp;ببندی،</p> <p>نشود که یادت برود یکی اینجا در عمق ِ زمین دل به نگاهت بسته است!</p> <p>&nbsp;نه تو مهربانتر از آنی که باشی و من پرسه زن ِ بیغوله های درد باشم&nbsp;!</p> <p>پناهم باش و بگذار تا جان در تنم هست عابد ِ واژه به دوش راه ِ به تو رسیدن باشم!</p> <p>راست میگفتی تو براستی که نام تو تمام&nbsp; ِ دردها را تسلّی ست!</p> <p>(الا به ذکر الله تطمئن القلوب)</p> <p>پس به تو موءمنم و از تو مدد میگیرم برای عاشقی</p> <p>ببار تا همیشه بر من و ما باران ِ بخشاینده ات&nbsp;را !</p> <p>&nbsp;</p> <p>پ ن 1 : سال جدید به همه دوستان عزیز مبارک باشه و سالی باشه پر از خبرهای خوب!</p> <p>پ ن 2: ممنونم از ایمیل ها و نقطه نظرات ِ دوستانی که نخواستند اینجا نامی ازشون باشه،به یادتون هستم و دعاگوتون!</p> <p>پ ن&nbsp;3: هرکه در این بزم مقرّب تر است جام &nbsp;ِبلا بیشترش میدهند!(همین نه بیشتر نه کمتر)</p> <p>&nbsp;</p> http://chashmanat.persianblog.ir/post/147 حمــید http://chashmanat.persianblog.ir/comments/306853/9188985/ tag:Persianblog.ir,2003:blog-306853.post-9188985 Thu, 29 Mar 2012 23:13:51 GMT <p>سلام</p> <p>وقت ِ خوب ِ از تو نوشتن که میرسد من در آغوش&nbsp; شب&nbsp;میروم تا در هوایت گم شدن..</p> <p>می روم و می روم لابلای واژه هایی که همه شان به نذز &nbsp;ِ تو معطّرند!</p> <p>می روم و می روم تا&nbsp;آنسوی مرزهای دیوانگی!</p> <p>وفت ِ خوب ِ از تو نوشتن از یاد میبرم تمام &nbsp;ِ بی تو شکستنها را ،</p> <p>&nbsp;بی تو خرد شدنها را ، بی تو &nbsp;انگشت نمای عام شدن را!</p> <p>وقت ِ خوب ِ از تو نوشتن دست و دلم نمی لرزد برای مردن ،جان دادن و له شدن در</p> <p>باور ِ همه آنها که روزی هزار بار طعنه ام میزنند:تابه کِی رسوا به یک خیالی دیوانهء کلام نوش؟!</p> <p>بی خیال بگذار بگویند،آنها چه میدانند از جادوی چشم خیال انگیز &nbsp;ِ تو ؟!</p> <p>چه میدانند وقتی خیال ِ ناز &nbsp;ِ تو قد میکشد به اندام &nbsp;ِ شبم،من چه رها میشوم از تکرار &nbsp;ِ کریه ِ تنهایی!</p> <p>چه میدانند در تو و در هوایت گم شدن برای من کم از مستی ِ شرابی هزارساله نیست،نیست!</p> <p>من در تو پیدا میکنم تمام &nbsp;ِ آنچه که در کودکی ام رویاء بود و در جوانی ام آرزوهای محال!</p> <p>من در هزارتوی خیال ِ تماشایی ِ تو تا اعماق جنگل ِ سبز ِ بهشت قدم قدم قد میکشم !</p> <p>با تو بودن حریم &nbsp;ِ امنیست که هر شباهنگام &nbsp;ِ تنهایی بر من و حوالی ِبارانی ام دست ِ نوازش میکشد!</p> <p>من سر به روی شانه های مهربان ِ تو نگریَم؛شبم مگر طی میشود؟(بی تو به سر نمیشود،نمی شود!)</p> <p>&nbsp;وقت ِ خوب ِ از تو نوشتن که میشود من به خدا نزدیکتر میشوم ،هی دلم بهانهء باران می کند!</p> <p>آخر می دانی ؟!</p> <p>لذت به یاد ِ تو گریستن زیر باران نعمت ِ کوچکی نیست،تمام &nbsp;ِ وجودم به طواف ِ عشق میرود!</p> <p>این روزها خسته ام،پایان ِ سال که میشود بیشتر از همیشه دلم برای مادر و نبودنهایش میگیرد!</p> <p>چینی ِ نازک ِ دلم بارها میشکند،بارها خیسی ِ چشمانم را پنهان میکنم از نامحرم &nbsp;ِ روزگار!</p> <p>بارها میشود که گوشه ای سر به زانوی ِ غم کودکی ام را آه میکشم !</p> <p>قطعه ای از گذشته ام&nbsp;را که کنار &nbsp;ِ مهربانی مادر و خوبی هایش،افسانه ای ماندگار شده است!</p> <p>آنروزها تنهایی ناشناخته مانده بود،این روزها ولی انگار جز تنهایی چیزی حوالی ام نیست!</p> <p>خیال ِ تو اگر نبود که پیش از اینها جایی همین گوشهء تکرار می پوسیدم ،</p> <p>باز حاشا به کَرَم &nbsp;ِ عشق که گوشه ای از هفت خوانِ خیال ،مرا به رویایت دچار ساخت!</p> <p>مهربانم هذیان های امشبم را به دل ِ گرفته ام ببخش،هیچ حالم خوب نیست،نیست!</p> <p><strong>(هیچ چیز کُشنده تر از این نیست که روز میلاد&nbsp;ِ تو فقیر&nbsp; ِ نبودنت باشم)!</strong></p> <p>به خدا اختیار &nbsp;ِ واژه هایم دست ِ من نیست وقتی دلم هوای ِ از تو نوشتن میکند!</p> <p>انگار من&nbsp;گوشه ای از این دریای ِ خیال رو به غروب نشسته ام و با بهت تماشا میکنم</p> <p>&nbsp;آنچه که دلم با همهءِ سادگیش بر سینهءِ بوم&nbsp; ِ افق با رنگ ِ اشک میکِشَد!</p> <p>جای ِ تو اینجا کنار &nbsp;ِ این تماشا خالیست به خدا،</p> <p>کاش بودی و تو هم میدیدی که دلم چه بی پروا تمام &nbsp;ِ بی تو بودن را درد میکشد!</p> <p>در شهر جنب و جوش ِ پایان ِ زمستان جاریست، میگویند بهار همین نزدیکیست</p> <p>امّا خوب ِ من بدون ِ تو برای من فصلها همه شبیه هم پیوسته و تکراریست!</p> <p>بدون ِ تو مگر بهار تماشا دارد؟!</p> <p>بهار ِ من تویی و با تو بودن ، تویی و از تو گفتن!</p> <p>&nbsp;هفت سین ِ امسال هم بی تو&nbsp;صفا ندارد!</p> <p>ترا به نور سوگند،به آبی ِ آسمان،ترا به مهتاب ِ عشق، به واژه ها سوگند</p> <p>تا دیر نشده بیـــــا،بی تو اینجا غریبم!</p> <p>&nbsp;</p> <p>پ ن:نمیدونم قبل از عید مینویسم یا نه،اگه نوشتم که هیچ اگر نه وقت تحویل سال</p> <p>لابلای حوّل حالناها دعا برای ظهور منجی ِ نور از یاد ِ دلاتون نره! یکی اون دورها مسافره!</p> <p>&nbsp;</p> http://chashmanat.persianblog.ir/post/142 حمــید http://chashmanat.persianblog.ir/comments/306853/9124298/ tag:Persianblog.ir,2003:blog-306853.post-9124298 Thu, 15 Mar 2012 19:51:00 GMT <p>&nbsp;سلام</p> <p>من در&nbsp;بی نهایت گم شده ام ،سالهاست!</p> <p>آخرین بار که از خودم چیزی یادم هست&nbsp;یکی بود شبیه من&nbsp;در صفحهءِآگهی ِگمشده ها!</p> <p>&nbsp;روزنامه های کثیرالانتشار همه چاپش کرده بودند!</p> <p>&nbsp;کسانی در پی ام بودند، به جستجویم بودند ، می دانم نگرانم&nbsp;که نبودند،کنجکاو&nbsp; ِ عاقبتم بودند!</p> <p>عکسی از من گوشه ءِ کادر بود که مرا برد به دیروزی که پاهایم توان ِ ایستادن داشت و</p> <p>برای خودم کسی بودم، نه مثل ِ این روزها که دیگر&nbsp;برای خودم هم غریبه ای مکرّرم!</p> <p>عکس درون ِ کادر هیچ شباهتی به من ِ این&nbsp;روزها نداشت،</p> <p>&nbsp;با مردی که هر روز در آینهءِ شکستهء اتاقم می بینم&nbsp;تفاوت ِ فاحشی داشت!</p> <p>آنروزها چشمهایم می خندید، این روزها چشمهایم سو ندارد،اشک سوی چشمم را برده!</p> <p>بگذریم&nbsp; داشتم از آگهی&nbsp;میگفتم ،جالب بود؛</p> <p>به جای مژدگانی برای ِ&nbsp;یافتنم نوشته بودند:</p> <p>یکی&nbsp;همسایه بود با ما که از جنس ِ ما نبود، بشری مجهول بود، دنیای ِ خودش را داشت!&nbsp;</p> <p>گهگاه سبدی واژه به بازار می آوَرد و گوشه ای می نشست در های و هوی شلوغیها&nbsp;&nbsp;</p> <p>سیگاری روشن می کرد ،پک عمیقی میزد و&nbsp;کلافه از سرفه های درد&nbsp;صدایمان میکرد:</p> <p>آهای آدمک های عبوری بیایید شعر آوردم ،</p> <p><strong>شعری از دیشب ِ بارانی،شعری عمیق پر ازتنهایی!&nbsp;</strong></p> <p>واژه هایم هر کدام به اندازهءِ چند سال ِنوری درد دارد،حرف دارد،اصلاً آیاگوش ِ شنوایی هست؟!</p> <p>لحظه ای صبر کنید،قول میدهم به نور سوگند چیزی از شما&nbsp;کم نشود،</p> <p>&nbsp;فقط کمی از سنگینی دلم کم می شود!(در دلم کرور کرور ابرهای بارانی روی هم&nbsp;تلمبار است!)</p> <p>&nbsp;بی تفاوت نروید من پر از درد ِ دلم،کاش از حال دلم خبر داشتید!</p> <p>کاش می دانستید که&nbsp;چه زجریست&nbsp;غریبانه زیستن!&nbsp;</p> <p>و ما با لبخندی سرد بی تفاوت با نگاهی مات از کنارش می گذشتیم .<img title="لبخند" src="http://www.persianblog.ir/editor/images/smilies/1.gif" alt="لبخند" border="0" /></p> <p>فردا باز می آمد ،واژه هایش را گوشه ای پهن می کرد و به عبور ِ زمان خیره می ماند و</p> <p>&nbsp;انتظار می کشید!</p> <p>&nbsp;گویی می دانست کسی در راه است که جنس ِدلش با دل او جور است!</p> <p>گویی&nbsp;ایمان داشت&nbsp;کسی در راه است که می داند پاسخ&nbsp;&nbsp;ِ تمام&nbsp;سوال هایی که</p> <p>تا کنون&nbsp;بی جواب مانده بود!</p> <p>&nbsp;و عاقبت روزی یا شبی اواسط ِ همهمهءِ تکرار،ناگهان زمان ایستاد ومکثی کرد به اندازهءِ یک اتفاق!</p> <p>(به فاصله چشم بر هم زدنی)</p> <p>رهگذری غریبه کنار بساط ِ شاعر &nbsp;ِ دیوانهءِ شهر ایستاده بود&nbsp;و واژه هایش را ورق می زد.</p> <p>همه شهر ساکت بود،گویی همه مشتاق بودند تا بدانند تا بفهمند</p> <p>او&nbsp; کیست که شاعر ِ دیوانهءِ شهر،مجنون وار محو ِ نگاهش شده است!؟</p> <p>رهگذر سرش را که بلند کرد دل ِ شاعر ِ دیوانهءِ شهر ِ ما رفت که رفت!(دلش در ابتلا گم شد!)</p> <p>گویی&nbsp;با همان نگاه ِ&nbsp;اوّل &nbsp;آتش انداخت به دنیای خیالش،</p> <p>&nbsp;انگار از زمان جدایش کرد و رهایش کرد در باد،از زمین و دلبستگیهای زمینی نجاتش داد!</p> <p>&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; (&nbsp;بیخیال ِ واژه ها،این فراتر از رویاست!)</p> <p>&nbsp;انگار یک دنیا حرف ِ نگفته در تلاقی چشمان ِ او با رهگذر ِ غریبه در تلاطم بود!</p> <p>بیچاره با گریه میگفت به خدا&nbsp;می دانستم&nbsp;که می آیی و مرهم می شوی به&nbsp;پریشان حالی ام !</p> <p>چقدر نگاهت آشناست گویی هزار و یکشبی مست&nbsp; خواب ترا می دیدم !</p> <p>می دانستم که انتظارم بیهوده نیست،می دانستم&nbsp;می آیی&nbsp;بهانهء ِ ادامه ام میشوی !</p> <p>بینوا آشکارا به هق هق رسیده بود از ذوق!</p> <p>زبانش در دهانش بند و چشمهایش انگار داشت کنده می شد،ذره ذره داشت&nbsp;مسخ میشد!</p> <p>رهگذر از میان ِ واژه ها <span style="font-size: medium;"><strong>دچار</strong></span> را جدا کرد و با صدای آسمانی&nbsp;اش پرسید:</p> <p>همه اش خوب است به دل می نشیند&nbsp;امّا این دچار به چند؟!</p> <p>&nbsp;از میان واژه هایت این یکی میدرخشد،این فروشیست؟(همین را می خواهم!)</p> <p>شاعر ِ بیچاره که صد دل عاشق شده بود&nbsp;اشک در چشمانش حلقه زد و&nbsp;با صدای گرفته اش گفت:</p> <p>این دچار خود ِ منم که در تمام &nbsp;ِ جمله هایم جاریم و نمی دانم چند!(قیمتش با باران)</p> <p>پیشکش چشمهایت ،هر چه واژه دارم مال ِ تو ، همه را بردار،&nbsp;<span style="font-size: medium;"><strong>تنها بخند! </strong></span></p> <p>بگذار وقتی که می خندی من گم شوم در&nbsp;همـــــهءِ زیبایی ات!</p> <p>آه کاش می دانستی وقتی تو لبخند می زنی&nbsp;من&nbsp;به اندازهءِ&nbsp;آرامش ِ خواب ِ سیمرغها آرامم!</p> <p>&nbsp;زمین و آسمان برای من به کام &nbsp;ِ من می شود، قابل &nbsp;ِ فهم می شود!</p> <p><span style="font-size: small;"><strong>این که فقط یک واژه هست، اراده کن&nbsp;خودم دچارت می شوم!</strong></span></p> <p>رهگذر خندید و واژه را برداشت،</p> <p>جای دستانش بر همه واژه هاباقی ماند،گویی&nbsp;به واژه ها&nbsp;وزن می داد رقص&nbsp;انگشتانش!</p> <p>&nbsp;دچار را با ظرافتی خواستنی&nbsp; به گوشهءِ آبی ِ&nbsp;روسری اش&nbsp; گره زد!</p> <p>&nbsp;بینوا عاشق، غرق تمنّا شده بود.</p> <p>(وای او بی نهایت زیباست ،از این تصویر میشود صدها پرترهءِ عاشقانه نقاشی کرد!)</p> <p>&nbsp;رهگذر خم شد و پیشانی ِ شاعر &nbsp;ِ حیران شهر ِ ما &nbsp;را بوسید و رفت!</p> <p>گُر گرفت تمام ِ وجود ِ&nbsp; شاعر ِ دلدادهء شهر از داغی لبهای زمزم وار &nbsp;ِاو</p> <p>و تا مدتی همچو مستان ِ بی خود از خود ،به پیشانی اش می کوفت و های های می خواند:</p> <p>تو که بودی&nbsp; تو که هستی که هنوز از راه نرسیده&nbsp;&nbsp;تمامم را توانم را&nbsp;گرفتی با خودت بردی؟!</p> <p>رهگذر رفته بود و شاعر &nbsp;ِ دیوانهءِ شهر، آنقدر مات و ساکت&nbsp;خیره به راه ِ رفتنش&nbsp;ماند تا در افق گم شد!</p> <p>شهر همهمه اش را از نو سر گرفت،ما باز هم بی تفاوت از کنار ِ هم با لبخندی سرد می گذشتیم</p> <p>ما باز هم درگیر&nbsp; ِ از هم گذشتن بودیم ،از هم پیشی میگرفتیم برای هیچ برای پوچ!</p> <p>تنها او بود که نمی توانست با دلش کنار بیاید، تنها او بود که جایی در زمان جا مانده بود!</p> <p>دلش همچو کودکی بهانه گیر مدام به گریه اش می رساند، به حسرت ِ نبودنش میرساند!</p> <p>همه چیز در شهر عادّی بود، همه سرشان به زندگی و تکرارش گرم بود ،</p> <p>تنها&nbsp;شاعر &nbsp;ِ دیوانهءِ شهرمان بود&nbsp;که در داغی ِ آن بوسهء آخر معلّق مانده بود!</p> <p>&nbsp;گویی که رهگذری که رفته بود جز واژهءِ دچار&nbsp;، سوسوی ِ&nbsp;چشمش را هم برده بود!</p> <p>دیگر نه ما را می دید نه&nbsp; مارا می شنید،&nbsp;نه به میان ِ مامی آمد، نه حتی واژه به هم می بافت!</p> <p>منزوی شده بود، هر شب کوچه هارا یکی پس از دیگری با سوز ِ دل مرثیه می خواند و</p> <p>میرفت و در سیاهی ِ شب محو می شد!</p> <p>می گویند آخرین بار او را حوالی ِ جادّه های خروجی ِ شهر دیده اند که می گریسته و</p> <p>&nbsp;ردِّپایی را گرفته و می رفته و می رفته!</p> <p>(گویی ریسمانی از همان دو چشم رویایی او را در پی&nbsp;خود می کشیده و می برده)</p> <p>بعد از آن دیگر هیچ خبری از او نیست، هیچ جا هیج نشانی از او نیست!</p> <p>بعضی ها می گویند در بیابانهای سوزان ِ هِجر جان داده و جسدش را کلاغها به مهمانی برده اند!</p> <p>&nbsp;بعضی ها هم می گویند در آسایشگاهی دور دچار &nbsp;ِنوعی جنونِ ناشناخته همسایه با روانیهاست!</p> <p>سرنوشتش را گاه مادران شهرمان داستان ِ خواب ِ کودکانشان می کنند که</p> <p>یکی بود که از پی یکی نبود گم شد و رفت تا دورها ،تا خود ِ قلّهءِ قاف تا شهر ِ آرزوها!</p> <p>یکی&nbsp;هم شعرهایش را دزدیده&nbsp;و به آوازه خوانی سپرده که هر شب</p> <p>در مهمانی های از ما بهتران بخواند!</p> <p>از ما بهتران هم مست از سرخوشی&nbsp;ِ زندگی، شاد از فراوانیها</p> <p>&nbsp;بی اینکه چیزی از شعر بفهمند هی برایش دست و هورا میکشند!</p> <p>گاه هم چند پیر مرد ِ دنیا دیده در قهوه خانه ِ مرکز ِ شهر وقت چاق کردن چپق هایشان</p> <p>از او یاد می کنند که آن شاعر&nbsp; ِ دوره گرد را یادتان هست؟!</p> <p>&nbsp;راستی چه بر سرش آمد؟!</p> <p>کسی می داند&nbsp;به یکباره چرا گم شد؟! چرا رفت؟!</p> <p>یادتان هست&nbsp;بینوا را چقدر سر به سر می گذاشتیم؟!</p> <p>&nbsp;یادتان هست واژه هایش را مفت گران می پنداشتیم؟!</p> <p>و اینگونه با از او گفتن روز &nbsp;ِ مردم ِ شهر &nbsp;ِ ما&nbsp;طی میشد،</p> <p>دلمان&nbsp;که برایش نمی سوخت&nbsp;،اصلا برای ما مهم نبود او و آنچه که بر سرش آمده بود!</p> <p>&nbsp;او با همهءِ غمهایش به چشم &nbsp;ِ ما بهانه ای برای عبور از کندی ِ&nbsp;لحظه ها&nbsp;بود!</p> <p>ما با عشق و بلاهایش بیگانه بودیم، واژهء غریبی بود عشقی که او از آن میگفت!&nbsp;</p> <p>حالا نمی دانیم کجاست،چه میکند با سرنوشت یا کجای تنهایی زانوی غم بغل زده!</p> <p>جایی اگر یافتیدش و نشانی اش به یاد نداشت به او بگویید آهای دیوانه !</p> <p>به یاد آور روزی روزگاری یک شهر حیران ِ تو بود، نشانه دار &nbsp;ِ شهر بودی به غرور!</p> <p>چه&nbsp;اتفاقی افتاد درتلاقی چشمهایت&nbsp;با آن&nbsp;دو چشم ؟!</p> <p>چه شد که بیخود از بودن شدی و&nbsp;گم شدی&nbsp;تا نیستی!؟</p> <p>چه سحری داشت جادوی چشمانش که&nbsp;به پشت سر خندیدی و از خود گذشتی و&nbsp;رفتی که رفتی؟!</p> <p>راستی چه خبر چه اثر؟!</p> <p>&nbsp;اصلاً آیا&nbsp;نشانی یافتی از او که اینگونه ناگهانی از پی اش همسفر &nbsp;ِ راه شدی و</p> <p>&nbsp;همنوا با سوز ِ دل؟!</p> <p>تمام&nbsp; آگهی همین بود&nbsp;: یکی گم شده که پیدا شدنش زیاد هم مهم نیست فقط</p> <p>مشتاقیم بدانیم عاقبت ِ آنهمه حیرانی چه شد؟!</p> <p>آن روز که این آگهی را می خواندم برای لحظه ای چشمهایم سیاهی رفت و</p> <p>&nbsp;دلم به حال ِ خودم سوخت!</p> <p>من چه غریبانه عشق میطلبیدم در دنیایی که همه چیز قیمت داشت جز عشـــق<img title="لبخند" src="http://www.persianblog.ir/editor/images/smilies/1.gif" alt="لبخند" border="0" /></p> <p>هیچکس نمی دانست و نفهمید&nbsp;که آن حسِّ گنگ و مبهم که تمام &nbsp;ِ دلم را در مینوردید</p> <p>همین بیچاره عشــق بود که روزی هزار بار لابلای بی تفاوتی های مردم &nbsp;ِ شهرم جان میداد!</p> <p>هنوز هم آن آگهی را دارم ،درون ِ صندوقچه ای که یادگار های این شهر و آن شهر سفر</p> <p>&nbsp;کردنهایم است کنار ِ نوشته هایم گذاشته ام!</p> <p>&nbsp;گهگاه مرورش میکنم تا از یاد نبرم روزی روزگاری یکی شبیه من در زندگی جاری بود!</p> <p>&nbsp;هنوز هم پی چشمان ِ تو می گردم و می گردم!</p> <p>هنوز هم&nbsp;دلخوشم به&nbsp;داغی ِ&nbsp;بوسهءِ آتشینت به پیشانی ام&nbsp;!</p> <p>هنوز هم &nbsp;به دچارت بودن وفادارم!</p> <p>هنوز هم بیتابم!</p> <p>دیگر واژه نمی فروشم نه اینکه بی خیال ردیف و وزن باشم نه!</p> <p>اتفاقاً از وقتی از تو و برای تو می نویسم وزن ِ شعرهایم به حقیقت نزدیکتر است!</p> <p>برای تو و دلم می نویسم و روزی همهءِ این دلنوشته های خیس را</p> <p>&nbsp;در قالب ِ کتابی کاهی منتشر خواهم کرد و نامش را خواهم گذاشت <strong>از من تا به تو رسیدن!</strong></p> <p>&nbsp;عنوان ِ نویسنده اش را&nbsp; هم میگذارم:</p> <p>&nbsp;یکی که بود امّا نبود تا&nbsp;تو را ندیده بود!&nbsp; (با&nbsp;تو بود که بودنم شکل گرفت!)</p> <p>آن آگهی و تمام نوشته هایم را روزی عاقبت به شهرم و</p> <p>به همان قهوه خانه مرکز ِ شهر پُست خواهم کرد و&nbsp;</p> <p>به مردم &nbsp;ِ بی خیال ِ شهرم سلام خواهم فرستاد!<img title="لبخند" src="http://www.persianblog.ir/editor/images/smilies/1.gif" alt="لبخند" border="0" /></p> <p>&nbsp;شهری که از آن دورم امّا تا همیشه آن خیابان آن گوشهءِ دیدار به خاطرم هست!</p> <p>تا همیشه به یادم هست که در چشمانم خندیدی و گفتی : واژهءِ دچارت چند عاشق؟!</p> <p>تا همیشه به یاد اولین لحظهء دیدار ِ تو خواهم گریست ،خواهم نوشت،خواهم خواند!</p> <p>تا همیشه به یادم هست که بوسه ات گیجم کرد و تا مدّتی با خودم کلنجار می رفتم که</p> <p>خدایا &nbsp;آیا یک خواب ِ شیرین دیده ام یا&nbsp;این اتّفاق حقیقتی بود&nbsp;نزدیک به اعجاز؟!</p> <p>خوشم ، غمم نیست از اینکه گمشده ای در بی نهایتم ،</p> <p>از اینکه&nbsp; شاید هیچوقت پیدا نشوم نمیترسم!</p> <p>&nbsp;به عشق موءمنم چه باکم از تنهایی؟!</p> <p>عابر &nbsp;ِ تمام &nbsp;ِ راههای منتهی به وصل ِ توءام و آنقدر میروم و میروم که&nbsp;عاقبت یا&nbsp;به وصلت میرسم</p> <p>یا در همین مسیر&nbsp; ِ عاشقی،جان از تنم پر می کشد تا خود ِ جانان میرود!</p> <p>گوشه ای&nbsp;وصیّتی به یادگار گذاشته ام که اگر روزی کسی مرا بی جان یافت به خاکم <span style="font-size: small;"><strong>نَسپارد!</strong></span></p> <p>عاجزانه خواسته ام که <strong>بوداوار</strong> بسوزانندم و خاکسترم را به سمتی بپاشند در باد که</p> <p>آخرین بار تو از آن مسیر گذشته ای که خدا می داند&nbsp;من اگر ذرّه شوم باز هم روانهءِ راه ِ توءام!</p> <p>آنقدر به خدای عشق ایمان دارم که می دانم عاقبت روزی همسایهءِ تو خواهم بود!</p> <p>زیاد دور نیست ، به همین زودیها همان&nbsp;روزنامه های کثیرالانتشار می نویسند :</p> <p>یکی که می گویند دیوانه عاشقیست دچار، زیر باران جایی حوالی ِ انتظار مــــُرده است!</p> <p>بینام است و چیزی همراهش نیست جز قلم و چند خط خطی ِ خیس، از او همینها به جا مانده!</p> <p>به قطعهء بی نام ها میبرندَم، کاش آن روز کسی پی به وصیّتم ببرَد، کاش خاکم نکنند!</p> <p>می خواهم&nbsp;خاکستر &nbsp;ِ وجودم به دور نیاز ِ تو&nbsp;به طواف باقی بمانَد!</p> <p>جان در بدنم اضافه است این روزها،بی جان، سبکتر و بی وزن تر می توانم در هوایت پر بزنم!</p> <p>می خواهم از آن بالاها به زمین و زمینی ها بخندم،</p> <p>می خواهم تماشا کنم که چقدر مسخره و تکراری در هم میلولند بی هدف تا بمیرند!</p> <p>آسوده می شوم عاقبت روزی از این تکرار و تکرار های تکراری!</p> <p>از من تا رهـــایی تا پرواز راهــــی نیست،</p> <p>فاصله ای&nbsp;نمانده است شاید دو سه نفس از بودن ِ من باقیست!</p> <p>&nbsp;</p> <p>پ ن1 :روزها و شبها همه اش دغدغه ام این است که نشود دیر&nbsp;شود و دستان ِ من به دور از دستهای&nbsp;ِگرم &nbsp;ِ تو در یخبندان ِ بی کسیها یخ بزند،خشک بشود،محو بشود.&nbsp;کِی از کجا&nbsp;میایی آخر؟!</p> <p>پ ن 2: متاسفانه نمیدونم چرا برای دوستانی که پرشین بلاگ وبلاگ دارن نمیتونم نظر بذارم&nbsp; از این بابت از دوستان عذر میخوام.(مخصوصاً آقا مجتبی گل)</p> <p>پ ن 3: وقتی دلم میگیره و دستم به هیچ جا بند نیست و هیچکس اونقدر امین نیست که سنگ صبور ِ غمم باشه میام و می نویسم که اگه این نوشتن نبود خیلی پیش از اینها یه جایی نمیدونم کجا مـــرده بودم!</p> <p>&nbsp;</p> http://chashmanat.persianblog.ir/post/141 حمــید http://chashmanat.persianblog.ir/comments/306853/9056264/ tag:Persianblog.ir,2003:blog-306853.post-9056264 Sun, 04 Mar 2012 22:49:21 GMT