| نیاز | ||
|
سلام ای پادشه خوبان ای کعبهءِ دلهای پریشان ای خوب ِ وفادار ای امام ِ آیت ای هشت ولایت! منم افتاده ای در دور ،روبرویم تنهایی! کوله بارم درد و توشه ام حیرانیست! در کبودی زمین جا مانده ام ، خانه ام در یاد و خاطره هایم زرد است! آقا آقا آقا من دلم گرفته است !! از دیروز هر چه که یادم هست همه اش وصف ِ خوبی های ِ توست! پدرم حالش که خوب بود،سرش که گرم ِ گرم بود از تو میگفت که سوخته دلی، عاشقی!!! از تو می گفت از کَرَمَت! یکبار خوب یادم هست وقتی که گریه میکرد دستانش رو به تو بود :تو رفیق ِ لحظه هایی! مادرم آن گل ِ ناز یادش سبز ، پای سجّادهء خدایی رنگش از تو میگفت همیشه، به تو میگفت همیشه! از تو میگفت از نگاه دلنوازت ، از تو که رسول گل و نوری، قاصد ِ خدای آفتاب! دل دردمندم را دستهای دعایم را خیسی ِ چشمهایم را به حَرَمَت برسان، به مشهدت برسان ، ترا به عشق سوگند که دعوتم کن! پُرَم لبریزم به لب رسیده جانم بابُ الجواد میخواهم ، دست ِ ترا می خواهم! از دست و پاگیرها، از رنگ صورتک ها از این زمین ِ عبوس از این خاکستری ها رهایم کن جدایم کن راهیم کن تا جریّان تا جریّان جریّان پ ن : ما امروزیا کنج گوشه نشینیهامون به اونی که خیلی احترام براش میذاریم خیلی دوسش داریم خیلی خاطرش واسمون عزیزه میگیم حاجی! پس : حاجی!! آقای خوب ِ من، امام رضای خدا، قربون دل رحیمت برم دریاب!
| ||
|
| هدیه به پیشگاه ضامن ِ آهو | ||
|
سلام پرندهءِ غمین ِ دلم پر کشیده تا حوالی گنبد ِ عشق ، جایی میان آسمان و زمین آن دورها عاشقانه می چرخَد، می خوانَد ، زار زار می گریَد.. دلم گرفته ، هوا هوای باران ، لحظه ها خاکستری،شب نشسته در کمین ! می ترسم از این تنهایی ، می ترسم از این تکرار ِ هرز، از پریشانی! بگذار کمی در هوایت نفس بکشم ، بگذار لبریز شوم از امنیت ِ ناب ِ جاری مهر ِ تو! بگذار در این خلسهءِ عشق از یاد ببرم تنهایی ِ پشت سر را، پرسه های غریبی را! هوای توخوب است ، میشود آسودگی را حس کرد، میشود گوشه ای نشست و های های غزل بارید! می شود با جرعه ای آب از سقّاخانهءِ تو مست شد ، عاشقی کرد! می شود ردّپای خدا را دید کنار ِ پنجره فولادت، می شود زار زار گریست و صدایش زد! می شود گوشه ای نشست و غرق در صدای ربّناها شد ، می شود در هلهلهءِ نقّاره خانه ات گم شد! من از تبار ِ دردم ، مجنون ِ دوره گردم، پی ِ خودم می گردم! تو از سلالهء ِ مهر ، طلایه دار ِ باران ، نشانه دار ِ عشقی ! من از هجوم ِ شب گنگ، بی سرزمین تر از باد ،دلخوش به چند خاطره تو از تبار ِ آفتاب، صاحب ِ این بهشتی ، خاطره ساز ِ عشقی! مولای مهربانم ، حاکم ِ این دل تویی ، بدون ِ تو خرابم ، رسوای بی نشانم! از تو به یک اشاره از من به سر دویدن ، پر می کشم تا حرم، تا خود ِ بارگاهت ترانه می سرایم! امام رضای خوبم تولدّت مبارک ، واژه های حقیرم فدای عاشقانت !
پ ن : دلم گرفته آقا ، هوای گریه دارم ،اَمون بده ببارم!
| ||
|
| درباره اینجا |
 |
| آخرین مطالب ارسالی |
| همسایه ها |
|
| امکانات |